327 - كسى كه با توسل به گناه پيروز شود ، پيروز نيست ، و كسى كه با ستم غلبه كند در واقع مغلوب است . 328 - خداوند سبحان غذا و نياز نيازمندان را در اموال ثروتمندان معين كرده ، پس هيچ فقيرى گرسنه نمىماند مگر بواسطه اين كه ، ثروتمندان از حق آنان بهره‌مند شده‌اند . و خداوند آنها را به خاطر اين عمل مؤاخذه خواهد كرد ، ( بنا بر اين هميشه وجود فقير و محروم در يك جامعه دليل بر جنايت ثروتمندان آن است ) . ( 740 . ) 329 - بىنيازى از عذر خواهى ، بهتر است تا عذر مقبول ( يعنى اگر گناه نكنى و عذر نخواهى بهتر از آن است كه مرتكب گناه شوى و عذرت پذيرفته شود ) . 330 - كمترين حقى كه براى خدا رعايتش لازم است اين كه با استمداد از نعمتش نافرمانيش نكنيد ( 741 . ) 331 - خداوند طاعت خود را غنيمت زيركان قرار داده ، آنجا كه هوسبازان ناتوان ، كوتاه مىآيند . 332 - سلطان ( و حاكم عادل ) پاسدار الهى در زمين او است . 333 - و در صفات مؤمن چنين فرمود : مؤمن شاديش در چهره و اندوهش در درون قلب او است ، سينه‌اش از هر چيز گشاده‌تر و هوسهاى نفسانيش از هر چيز خوارتر است . بلند پروازى را ناخوش دارد . و ريا كارى را دشمن مىشمرد ، اندوهش طولانى و همتش بلند است ، سكوتش زياد و تمام وقتش مشغول است ، شكر گزار ، شكيبا ، و ژرف‌انديش است ، رشته دوستى را محترم مىشمارد ولى به زودى با كسى پيوند دوستى برقرار نمىسازد ، اخلاقش ملايم و بر خوردش توام با نرمش است دلش از سنك خارا محكمتر و در پيشگاه خدا از برده ذليل‌تر است ( 742 . )